I love Kyuhyun,but...

Heart Quake

MicKyu

 Rate G ใสกิ้งๆ 

“มีสมาธิหน่อยสิ คยูฮยอน นี่มันเพลงเศร้านะ นายจะลั้นลาไปถึงไหน” เสียงพี่โปรดิวเซอร์พูดขึ้นอย่างเหลืออดในขณะที่ K.R.Y กำลังเข้าห้องอัด เพื่ออัดเพลง Heart Quake ปกติน้องเล็กของวงไม่เคยเป็นอย่างนี้ เพราะเป็นเสียงร้องหลักของวงและมักจะทำได้ดีมาโดยตลอด หรือถ้าบางที น้องเล็กทำงานไม่ได้นั่นก็เพราะมีเรื่องอะไรมารบกวนจิตใจก็จะมีอาการนอยด์ให้เห็นจนโปรดิวเซอร์สังเกตได้ และให้คยูฮยอนไปนั่งพักเพื่อทำอารมณ์

 

แต่นี่มันอะไรกัน  น้องเล็กของวงมันลั้นลาจนทำงานไม่ได้ ย้ำว่าลั้นลามากกกกกกกกกกกก จนมันไม่มีความเศร้าในเนื้อเสียง แล้วจะร้องเพลงนี้ออกมาได้ยังไง  ทั้งที่เพลงนี้มันเพลงเศร้า ถึงจะมีท่องแร๊พ  ถึงจะมีจังหวะสนุกๆ  แต่โปรดิวเซอร์ขอย้ำ คยูฮยอนครับ นี่มันเพลงเศร้านะครับ  คุณมึงช่วยบิ้วอารมณ์ให้เศร้าหน่อยได้มั๊ยครับ

 

เฮ้อ...โปรดิวเซอร์ปวดหัวครับ  แล้วไหนจะยูชอน กับยุนโฮ สุดหล่อแห่งทงบังชินกิ ที่อุตส่าห์เจียดคิวที่โคตรยุ่ง แบ่งเวลามาอัดเสียงท่อนแร๊พให้ในเพลง เขาให้คิวมาวันเดียวนะครับ  แล้วถ้าอัดเสียงไม่เสร็จภายในวันนี้ล่ะก็ ได้ซวยกันหมดแน่ครับ

 

และคนที่รู้สาเหตุของความลั้นลานี้ก็ไม่ใช่ใคร รยออุคนั่นเอง  “คยู  นายช่วยเศร้าหน่อยได้มั๊ยวะ  ไม่สงสารพี่เย่เร๊อะ หน้ายุ่งจนคิ้วจะผูกเป็นโบว์แล้วนะเว้ย ถ้าพี่เย่ของฉันไม่หล่อ หรือหน้าแก่เร็วกว่าเดิม นายต้องรับผิดชอบนะเว้ยไอ้น้องเล็ก แล้วจะตื่นเต้นไปถึงไหนวะ  รุ่นพี่ยูชอนยังไม่มาเลยนะ  เดี๋ยวเขามาแล้วแกค่อยลั้นลาได้มะ  ตอนนี้ช่วยเศร้านิดนึงนะ  แล้วนี่ยังไม่ได้อัดเสียงอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยนะ  ถึงเราจะเป็นวงพี่ วงน้อง แต่ฉันก็ไม่อยากให้เขาเห็นว่าพวกเราไม่โปรนะ” รยออุคร่ายยาวมากกกกกกก ถ้าเป็นเวลาปกติหากมีใครมาตำหนิตรงๆขนาดนี้น้องเล็กคงพ่นไฟใส่ได้  แต่ไม่ใช่วันนี้

 

“โทษทีนะอุคกี้ ก็ฉันตื่นเต้นนี่หว่า  ทำไงดีอ่ะ รุ่นพี่ยูชอนจะมาแล้วอ่ะ  ฉันทำหน้าไม่ถูกเวลาเจอเขา  ผมฉันดียัง  หน้าฉันน่ารักแล้วใช่ป่ะ  อุคกี้  ฉันตื่นเต้นอ่า ฉันจะทักเขาว่าไงดีอ่ะ” น้องเล็กยังไม่คลายกังวล แต่หน้ายังยิ้มไม่หุบ แถมยังเข้าไปกอดอุคกี้ไว้หลวมๆ เพราะตัวเองทำอะไรไม่ถูก

 

คยูเอ๊ย...นายจะไม่โดนโปรดิวเซอร์ฆ่าคนเดียวนะเนี่ย  แต่นายกำลังจะโดนพี่เย่ของฉันมาช่วยกันรุมฝังด้วย  รู้ว่าน้องเล็กชอบเล่นอย่างนี้ และรยออุคก็ไม่ได้คิดอะไร  แต่คนที่คิดน่ะ นั่งสร้างบรรยากาศมาคุอยู่มุมห้องโน่น  สงสัยวันนี้คนที่บิ้วอารมณ์ได้ดีที่สุดคงจะเป็นเยซอง โดยที่คยูฮยอนไม่ได้รู้ตัวเลย ว่าตัวเองเป็นสาเหตุ ถ้าหันมามองบรรยากาศรอบๆตัว น้องเล็กคงรู้ตัวว่ากำลังจะโดนพี่โปรดิวเซอร์ และพี่เยซองรุมฝัง  แต่ตอนนี้คยูฮยอนกำลังอารณ์ดีมากกกกกกกกกก จนไม่ได้สังเกตอะไรรอบๆตัว

 

“พี่  ผมอัดเสียงส่วนของผมก่อนแล้วกันนะ” อยู่ดีๆคนที่นั่งเงียบอยู่มุมห้องก็ลุกเดินเข้าห้องอัดไป แบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย  รยออุคกลืนน้ำลายอย่างฝืดคอ  คยูเอ๊ย สงสันคืนนี้ฉันต้องเคลียร์กับพี่เย่นานซะแล้ว  เพราะนายเลยเด็กบ้าชอบมากอดอยู่ได้ รู้ว่าเยซองไม่ชอบ และเคยบอกกับเยซองหลายครั้ง ว่าเขากับคยูฮยอนน่ะมันแม่เหล็กขั้วเดียวกัน ไม่มีทางดูดกันหรอก มีแต่ผลักออก แต่เยซองก็ไม่ยอมท่าเดียว  เอะอะต้องขอเคลียร์ตลอด  คนกลางอย่างเขาจะปฏิเสธคยูฮยอนก็ไม่ได้เพราะรู้ว่าจริงๆ คยูฮยอนไม่ได้คิดอะไร แถมยังเป็นเพื่อนสนิทกันซะขนาดนี้ใครจะไปกล้าห้าม เพราะรู้นิสัยเพื่อนอยู่ว่าห้ามไม่ได้ ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ  กลัวว่าถ้ายิ่งห้าม มักเน่ตัวสูงนี่ยิ่งจะทำมากกว่ากอด แล้วใครล่ะที่จะต้องเหนื่อยเคลียร์กับเยซองทั้งคืน ไม่ใช่รยออุคหรอกหรือ

“อ๊า........รยออุค รุ่นพี่ยูโนว กับรุ่นพี่ยูชอนมาแล้วอ่า   ฉันจะทำไงดีอ่ะ  ฉันเขินรุ่นพี่ยูชอนน่ะ” น้องเล็กยืนละล้าละลัง ไม่รู้จะเดินไปทางไหน  มือไม้เกะกะไปหมด  บางทีก็ยกมือมาลูบผมยุ่งๆ หวังให้มันเรียบลงบ้าง จัดเสื้อบ้าง จัดกางเกงบ้าง หวังให้มันดูดีที่สุดในสายตาคนที่แอบปลื้มมานาน  เขายังอิจฉาพี่ซองมินไม่หายที่ได้เล่นละครสั้นคู่กับยูชอน  จริงอยู่ คยูฮยอนเคยเจอกับยูชอนมาหลายครั้ง ถ่าย EHB คอนเสิร์ต  หรือเดินสวนกันในบริษัทก็ออกจะบ่อย  แต่ไม่มีครั้งไหนเหมือนครั้งนี้  เพราะตอนถ่าย EHB  ยูชอนก็จะอยู่ในกลุ่มของทงบังชินกิ สวนเขาก็จะอยู่ในกลุ่มซุปเปอร์จูเนียร์ ซึ่งคนที่ไม่เคยได้พูดคุยสนิทสนมกันมาก่อนอย่างเขา มีหรือจะกล้าเดินเข้าไปทักรุ่นพี่อย่างยูชอน  

“สวัสดีครับรุ่นพี่ยูชอน  รุ่นพี่ยุนโฮ” น้องเล็กร้องทักไปก่อนด้วยความตื่นเต้น  “หวัดดีคยูฮยอน  แหมมารับพี่ๆ ถึงหน้าประตูเลยนะ  พี่ปลื้มจัง” ยุนโฮทักกลับอย่างอารมณ์ดีแต่  “.............” กริบ  ไม่มีสัญญาณตอบรับจากมิคกี้ยูชอนแห่งทงบังชินกิ แถมหน้ายังไม่หันมามองด้วย “ยูชอน น้องทักไม่ได้ยินหรือไง” ลีดเดอร์แห่งทงบังชินกิตำหนิเพื่อนเบาๆ  “อืม  สวัสดี”  ยูชอนตอบเหมือนเสียไม่ได้  แล้วก็หันหน้าหนีไป ทำเอาน้องเล็กแห่งซุปเปอร์จูเนียร์งงเต็ก  “นี่เราไปทำอะไรให้รุ่นพี่ยูชอนไม่พอใจหรือปล่าววะเนี่ย” คยูฮยอนคิดในใจ

 

ตลอดเวลาที่อัดเสียงกันอยู่ คยูฮยอนรู้ตัวว่าตัวเองไม่มีสมาธิเลย  ตาพาลจะมองไปทางยูชอน  แต่พอยูชอนรู้ตัวก็มักจะหันหน้าไปทางอื่นซะงั้น  และบางทีก็มักจะเห็นยุนโฮแหย่หรือแซวยูชอนตลอด คงเป็นเพราะสนิทกันมาก  แต่ทำไมยูชอนต้องทำหน้าเขินด้วยอ่ะ  คยูฮยอนไม่เข้าใจ  ก็เขาสืบมาแล้วว่าตอนนี้ยูชอนยังโสด  หรือว่ามีอะไรที่คยูฮยอนยังไม่รู้   หรือว่ายูชอนขั้วเดียวกับเขา กับรยออุค  ไม่นะคยูฮยอนไม่อยากยอมรับ  ถึงว่า  กระแส 2 U ก็มีให้ได้ยินเข้าหูเรื่อยๆ เห็นรูปในเน็ตบ้างแต่ก็คิดว่าเป็นแค่แฟนเซอร์วิส  ตั้งใจจะใช้โอกาสนี้เพื่อพัฒนาความสัมพันธ์ของเขากับยูชอนซะหน่อย  ได้แลกเบอร์โทรศัพท์กันก็ยังดี  แต่นี่มันอะไรกันเนี่ย  ขนาดหน้าเขา ยูชอนยังไม่อยากมอง  เฮ้อ  มักเน่เซ็ง  จะทำยังไงดี  คยูฮยอนจะทำยังไงกับชีวิตดี

  

“พัก 20 นาทีนะครับ” เสียงโปรดิวเซอร์บอกมา  คยูฮยอนที่ยังคิดมากเรื่องของตัวเองก็ยังยืนเบลอๆ อยู่กลางห้องอัด  แล้วก็ต้องแปลกใจปนดีใจที่เห็นยูชอนเดินเข้ามาหา คยูฮยอนคลี่ยิ้มทันทีที่เห็นยูชอนเดินเข้ามาหา  แต่แล้วกลับต้องหุบยิ้มแทบไม่ทันเมื่อได้ยินคำพูดกระแทกหูจากยูชอน “นายน่ะ ตั้งใจทำงานหน่อยสิ นายคิดว่าพวกเรากำลังเล่นขายของกันอยู่หรือไง  ถึงได้ไม่ตั้งใจอัดเสียงเลยน่ะ  นี่มันครึ่งวันมาแล้วนะ ยังไม่ได้อะไรเลย นายทำการบ้านมาหรือเปล่า สติไปไหนหมด  นี่น่ะหรือซุปเปอร์จูเนียร์คยูฮยอน นักร้องเสียงหลัก เฮอะ!  สงสัยจะมีดีแค่หน้าตาล่ะมั้ง  ฉันมีเวลาให้พวกนายแค่วันนี้นะ  พรุ่งนี้ฉันก็ต้องไปญี่ปุ่นแล้ว  จะไม่ให้พวกฉันพักผ่อนหรือไง  พวกฉันไม่มีเวลาเล่นกับเด็กอย่างนายทั้งวันนะโจคยูฮยอน” สิ้นคำพูดของยูชอน คยูฮยอนก็ได้แต่หน้าจ๋อย  เขารู้สึกเสียหน้ามาก  ไม่เคยมีใครว่าเขาขนาดนี้มาก่อน  แล้วนี่ยิ่งเป็นรุ่นพี่ที่เขาชื่นชม  กลัวว่าจะไม่เหลือความดีไว้ให้ยูชอนเห็นมากที่สุด  ถ้าเป็นครั้งอื่นมีใครมาว่าขนาดนี้คยูฮยอนคงจะวีนใส่แบบไม่ต้องคิด  แต่นี่เขาก็รู้สึกตัวว่าเขาผิดจริงๆ แอบเถียงในใจ  ก็พี่น่ะแหละทำให้ผมไม่มีสมาธิ  รู้งี้ยอมแยกกันอัดเสียงไม่ต้องมาเจอกันดีกว่า  ก็คยูฮยอนอยากเจอยูชอนมากจนถึงกับต้องขอให้ทีมงานล๊อกคิววันนี้เพื่อให้ได้มาเจอกับยูชอน  ไม่คิดว่าพอเจอกันแล้วจะควบคุมตัวเองไม่ได้ขนาดนี้ “ผมขอโทษครับรุ่นพี่  ผมจะพยายามให้มากกว่านี้  จะไม่ทำให้รุ่นพี่เสียเวลาอีกแล้วครับ” น้องเล็กก้มหัวขอโทษ  น้ำตาแทบไหลด้วยความเจ็บใจว่าตัวเองทำให้งานเสีย แล้วยังดูไม่โปรในสายตารุ่นพี่ที่ชื่นชมอีก

“เก็บคำขอโทษของนายไว้ แล้วมาตั้งใจทำงานดีกว่าน่ะ  แล้วถ้านายอยากจะขอโทษน่ะนะ ควรจะขอโทษทุกคน  ไม่ใช่ฉันคนเดียว  เพราะนายทำให้งานคนอื่นเขาช้ากันไปหมด” ยูชอนยังบ่นไม่เลิก

 

“เฮ้ย  ยูชอนพอแล้วน่า  อย่าไปดุน้องขนาดนั้น  ใจเย็นหน่อยสินายน่ะ” ยุนโฮ เดินมาห้ามทัพ พร้อมทั้งกันยูชอนให้อยู่ห่างจากคยูฮยอน “คยูฮยอน  อย่าไปโกรธมันเลยนะ  ไอ้นี่มันใจร้อนอย่างนี้แหละ  และก็ชอบพูดจาขวานผ่าซากด้วยพี่ขอโทษแทนยูชอนมันด้วยนะ”

“ไม่หรอกฮะ รุ่นพี่  ผมเองที่ผิด ผมขอโทษด้วยนะฮะที่วันนี้ไม่มีสมาธิเลย ผมจะตั้งใจฮะ จะไม่ทำให้พวกรุ่นพี่เสียเวลาเพราะผมอีก” คยูฮยอนก้มหัวยอมรับผิดด้วยตาแดงก่ำ “ผมขอตัวนะฮะ  เดี๋ยวผมมา” พูดเสร็จก็รีบเดินไปเข้าห้องน้ำทันที เพราะไม่อยากแสดงความอ่อนแอออกมาให้ใครเห็น

พอคยูฮยอนคล้อยหลับไป คนที่หันหลังให้เมื่อกี้ก็มองตามล่อกแลก  “เฮ้ย  ยุนโฮ  ฉันพูดกับน้องแรงไปจริงๆด้วยอ่ะ  ถ้าน้องโกรธฉันจะทำไงดีวะ  ฉันไม่น่าเชื่อพวกแกเลยอ่ะ  ดูสิคยูฮยอนจะร้องไห้แล้วอ่ะ  ฉันตามไปขอโทษน้องดีกว่า” ยูชอนพูดอย่างลุกลี้ลุกลน

 

“ยูชอน  ไม่ต้องไป  เดี๋ยวก็แผนแตกหมดหรอก  แกไม่อยากอัดเสียงเสร็จเร็วๆ แล้วไปกินข้าวกับน้องสองต่อสองหรือไงวะ” เสียงห้ามดังมาจากเยซอง  พี่ใหญ่ของวง “ฉันก็จะได้ไปเที่ยวกับเด็กฉันด้วย  เน๊อะอุคกี้เน๊อะ”

“พี่เยซอง  แผนพี่เหรอเนี่ย  ผมก็นึกว่าพี่ยูชอนโกรธจริงๆ ซะอีก” รยออุคต่อว่าเยซองพร้อมทั้งตีแขนคนเจ้าแผนการ “ก็พี่อยากเสร็จเร็วๆ นี่นา เราจะได้ไปเที่ยวกันต่อไง  แล้วไอ้ลักกี้มันก็ลั้นลาขนาดนี้พอรู้ว่าจะได้มาเจอยูชอน  มันก็ไม่มีอารมณ์อัดเพลงเศร้าซะทีอ่ะ พี่กับยุนโฮเลยต้องวางแผนอย่างนี้ไง  อุคกี้ก็อยากไปกินข้าวกับพี่ต่อใช่มั๊ยล่ะ  ถ้าเสร็จเร็วเราอาจได้ไปกินไอศกรีมต่อด้วยนะ  อุคกี้ไม่อยากไปเร็วๆเหรอ จะได้มีเวลานานๆไง” เยซองได้ทีก็อ้อนคนตัวเล็กทันทีพร้อมทั้งเอาหัวไปถูๆที่แขนของรยออุคด้วย  “พี่อ่ะ  ไม่ต้องเอาของกินมาล่อผมเลย  แล้วถ้าคยูฮยอนงอนจริงๆจะทำไง  มันยิ่งขี้งอนอยู่ด้วย  พวกพี่เนี่ยนะ ทำอะไรไม่ปรึกษา      มาแกล้งอำกันอย่างนี้คยูฮยอนไม่ชอบนะฮะพี่ยูชอน” รยออุคว่ากราดทั้งลิงทั้งเทพ  เพราะว่ารู้นิสัยเพื่อนดี ทำเอาคนวางแผนหน้าจ๋อยไปตามๆกัน โดยเฉพาะยูชอน

 

“ฉันไม่น่าเชื่อนายเลยอ่ะ ยุนโฮ เยซอง  ถ้าน้องโกรธจะทำไงดีวะ” ยูชอนเครียดยิ่งกว่าเดิม

“เอางี้  พี่ก็ขอโทษคยูฮยอนไปตรงๆละกัน ผมว่าเขาคงเข้าใจหรอก  คงโกรธพี่ไม่นานหรอก เขาปลื้มพี่เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว  แล้วจะชวนไปกินข้าวอะไรก็ไป  อย่าหาว่าผมให้เอาของกินมาล่อเพื่อนเลยนะ  แต่คยูฮยอนน่ะ ถ้าได้กินของที่ชอบก็หายโกรธแล้วหล่ะ” รยออุคแนะนำเพราะรู้ใจเพื่อนมากที่สุด  หลังจากนั้นก็วงแตก เพราะคยูฮยอนเดินกลับมาจากห้องน้ำพอดีด้วยหน้าเครียดๆ  เพราะไปทำอารมณ์นั่นแหละ  และก็ไม่อยากโดนต่อว่าอีก

 

คยูฮยอนเดินผ่านยูชอนไปหาโปรดิวเซอร์โดยไม่มองหน้ายูชอนแม้แต่น้อย  ยูชอนหันมามองยุนโฮใจแป้ว

“ผมพร้อมแล้วครับ เข้าไปรอในห้องนะฮะ” คยูฮยอนพูดกับโปรดิวเซอร์เสร็จก็เดินเข้าห้องอัดเสียงผ่านหน้ายูชอน โดยไม่ได้หันมามองเลย  ทำให้ยูชอนยิ่งใจเสีย  หันไปมองหน้ายุนโฮเพื่อจะปรึกษา  แต่ยุนโฮก็ได้แต่ส่ายหน้าแล้วทำปากว่า “ขอโทษนะ” ให้ยูชอนเพราะจนปัญญา ไม่รู้จะช่วยเพื่อนได้ยังไง

 

ในขณะที่อัดเสียงกัน คยูฮยอนทำได้ดีมาก  ทำอารมณ์ได้ตามเพลงทุกอย่าง  และไม่หันมองไปทางยูชอนอีกเลย  ในใจคิดอยากจะให้การอัดเสียงผ่านไปด้วยดี จะได้กลับบ้านสักที  และไม่อยากให้ใครมาหาว่าคยูฮยอนคนนี้ไม่เป็นโปรอีก  ส่วนยูชอนถึงจะรู้สึกเป็นห่วงกลัวน้องโกรธ แต่เมื่อต้องทำงานเขาก็สามารถทำได้อย่างมืออาชีพ  ทำให้การอัดเสียงเพลง Heart Quake ผ่านไปได้อย่างรวดเร็ว

 

คยูฮยอนเดินเข้าไปบอกอะไรบางอย่างกับรยออุคก่อนจะเดินไปทางห้องน้ำ  และรีบเดินจากไปทันที เพราะเกรงว่าน้ำตาจะไหลออกมาให้คนอื่นเห็น  คิดในใจว่าจะร้องไห้ให้ยูชอนครั้งนี้แค่ครั้งเดียวแล้วจะไม่คิดถึงคนนี้อีก  คนอย่างคยูฮยอนไม่ชอบให้ใครมาว่า  ถึงจะเป็นคนที่ปลื้มก็เหอะ  ถ้าไม่ชอบขี้หน้ากันก็ไม่ต้องมายุ่งซะก็หมดเรื่อง  ไม่เห็นต้องมาว่าเขาขนาดนี้เลย

  

ยูชอนเดินตามคยูฮยอนมาถึงห้องน้ำของบริษัท พอได้ยินเสียงก็รู้ว่าคยูฮยอนกำลังร้องไห้อยู่  เพราะเขาได้ยินเสียงสะอื้นเบาๆ แค่นี้ก็ทำให้ยูชอนรู้สึกผิดมาก  เขาไม่คิดว่าคำพูดเมื่อครู่จะทำให้คยูฮยอนเสียใจได้ขนาดนี้ พาลทำอะไรไม่ถูก  ได้แต่ยืนรออยู่หน้าห้องที่มีเสียงสะอื้นเบาๆ  ดังออกมา

 

ยืนรอได้ไม่นานคยูฮยอนก็เปิดประตูออกมาด้วยจมูกแดงๆ และขอบตาแดงช้ำ  พอออกมาเห็นหน้ายูชอน  คยูฮยอนก็โค้งให้และจะเดินหนีออกไปทันที  แต่ติดที่ว่ายูชอนดึงมือคยูฮยอนเอาไว้  น้องเล็กจึงหันมามองอย่างงงๆ  และถามออกมา “รุ่นพี่มีอะไรกับผมเหรอฮะ”  “เอ่อ..............”  ยูชอนพูดไม่ออกเมื่อเห็นน้องตาแดงๆ  ก็เขาเป็นโรคแพ้น้ำตาคนอื่นมาแต่ไหนแต่ไร  ถึงตัวเองจะร้องไห้บ่อยๆ แต่ก็ไม่ยักชิน  โดยเฉพาะคนตรงหน้าร้องไห้เพราะตัวเองโดยตรงเลยยิ่งพูดไม่ออก เพราะรู้สึกผิดมาก  “ถ้าไม่มีอะไร  ผมขอตัวนะฮะ” คยูฮยอนเตรียมจะผละไป และก้มมองมือยูชอนที่ยังจับมือเขาไว้ เป็นทำนองว่าให้ปล่อยมือซะที  ยูชอนเลยพูดออกไปทันที “เดี๋ยวก่อน คยูฮยอน  พี่มีเรื่องจะพูดด้วย  คือ...เอ่อ... คือว่า....คือ...พี่อยากจะขอโทษ” 

 

“ผมต่างหากฮะที่ต้องขอโทษพี่  ที่ทำให้พี่เสียเวลา”

 “ไม่ใช่นะคยูฮยอน  คือพี่ไม่ได้โกรธนายนะ  โธ่เอ้ย  พี่ไม่น่าเชื่อยุนโฮกับเยซองเลยอ่ะ  นายเลยโกรธพี่เลย”  เมื่อไม่รู้จะง้อยังไง  ก็เลยต้องพูดเรื่องจริง  พร้อมทั้งแอบขอโทษเพื่อนในใจ

“พี่หมายความว่าไงฮะ  ผมไม่เข้าใจ”คยูฮยอนถามกลับมา  ปากบอกว่าไม่เข้าใจ  แต่ตาวาวๆนั่นไม่ได้แสดงว่าไม่เข้าใจเลย  เพียงแค่อยากรู้เรื่องจริงจากปากยูชอนเท่านั้นเองว่าพี่ใหญ่ของทั้งสองวงกำลังเล่นอะไรกันอยู่

 

“ก็...เยซองมันโทรไปบอกพี่ว่านายไม่มีสมาธิอัดเสียงเลย มันบอกว่านายอารมณ์ดีเกินไปไม่เข้ากับเพลงเศร้า  แล้วมันอยากอัดเสียงเสร็จเร็วๆ จะได้ไปเที่ยวกับรยออุคต่ออ่ะ  ยุนโฮมันก็เลยวางแผนให้พี่วีนนาย  มันบอกว่าเพราะนาย...เอ่อ...นายปลื้มพี่อ่ะ  แล้วถ้าโดนคนที่ปลื้มว่าก็คงทำให้นายเสียใจ  พี่ก็เลย  เอ่อ.....  ทำตามที่มันบอกน่ะ” ยูชอนพูดความจริงให้ฟังหวังว่าน้องคงหายโกรธ

 

ส่วนตาวาวๆที่อยากรู้เรื่องจริง  ตอนนี้ได้แต่ก้มต่ำไม่กล้าสบตากับยูชอน กลัวว่าสายตาจะฟ้องเรื่องที่อยู่ในใจ  แถมหน้ายังแดงไปถึงใบหู  “พี่ไปรู้มาจากไหนว่าผมปลื้มพี่  ผมไม่เคยบอกซะหน่อย”  หันหน้าหนีแล้วทำเป็นโกรธกลบเกลื่อนเพราะตอนนี้ได้แต่เขินยูชอน

“ก็นายเคยอัพไว้ในมินิโฮมเพจของนายไม่ใช่เหรอ  พี่ดีใจนะที่นายคิดอย่างนั้น  พี่ก็ชอบนายนะ” ยูชอนเห็นว่าน้องเขินไปเขินมา  ก็เลยสารภาพความในใจเหมือนกัน

 

“พี่ได้อ่านเหรอ  แล้วที่บอกว่าชอบผมอ่ะ  ทำไมไม่เห็นเข้ามาคุยกับผมเลย เมื่อกี้ผมมองพี่พี่ก็ไม่ยอมมองผม”  คยูฮยอนยิ่งเขินหนักที่ได้ยินความในใจของรุ่นพี่ที่แอบปลื้มมานาน และก็ดีใจมากที่คิดตรงกัน

 

“พี่ก็เขินเหมือนกันน่ะสิ  อยากคุยกับนายเหมือนกัน  แต่ยุนโฮมันชอบแซวอ่ะ” ยูชอนแก้ตัวอายๆ

“อ๋อ  ที่เขินพี่ยุนโฮตอนอยู่ในห้องอัดนั่นเพราะแซวเรื่องเขาเหรอเนี่ย”คยูฮยอนคิดในใจ  ในใจมันเหมือนมีบอลลูนลูกใหญ่ๆอัดแก๊สจนเต็มเตรียมระเบิดด้วยความดีใจ  แต่ยังทำหน้าบึ้งอยู่เพราะอยากแก้เผ็ดยูชอนที่อำเขาแรงๆ  ใครว่าคยูฮยอนจะโกรธเพราะโดนอำ  ไม่จริงหรอก  ตอนนี้คยูฮยอนไม่รู้สึกโกรธเลยสักนิด แค่อยากจะแกล้งกลับเท่านั้นเอง ก็เลยยังนิ่งอยู่

 

“คยูฮยอน  พี่ขอโทษนะ  ที่ทำอย่างนั้นกับนาย  เพราะพี่ก็อยากอัดเสียงเสร็จเร็วๆ เหมือนกัน  พรุ่งนี้พี่ก็ต้องไปญี่ปุ่นแล้วนะ  วันนี้ก็เลยอยากชวนนายไปกินข้าวอ่ะ  แล้วถ้านายอัดเสียงไม่ได้สักที  เราก็ยิ่งเสร็จช้าน่ะสิ พี่อยากคุยกับนายนานๆนะ  ตอนแรกที่รู้ว่าจะได้มาร้องท่อนแรปให้นาย  พี่ดีใจมากเลยนะ  วันนี้เราไปกินข้าวแล้วคุยกันนะ  ดูสิ  ร้องไห้จนตาช้ำไปหมดเลย  พี่ขอโทษนะที่ว่านายแรงๆ  อย่าโกรธพี่นะ”  ยูชอนสารภาพความในใจทั้งหมดออกมา  และบอกแผนที่นอนคิดมาทั้งคืน  พร้อมทั้งเช็ดน้ำตาให้อย่างเบามือ 

 

เพราะยูชอนบอกออกมาตรงๆ  เลยทำให้คยูฮยอนเขินจนทำอะไรไม่ถูก  ไอ้ที่คิดว่าจะแกล้งให้ง้อก็ลืมไปหมด  เพราะตอนนี้มีแต่ความดีใจที่ได้รู้ว่ายูชอนมีใจตรงกับตน  “ถ้าเป็นพี่ยูชอนผมไม่โกรธหรอกฮะ  แต่ห้ามมีครั้งต่อไปนะ  ถ้าครั้งต่อไปพี่แกล้งผมอย่างนี้อีก  ผมจะโกรธจริงๆด้วย”  คยูฮยอนพูดพร้อมๆ กับที่โผเข้าไปกอดยูชอนที่อ้าแขนรอรับอยู่พอดี  ยูชอนจูบที่หน้าผากน้องเบาๆ  แล้วยิ้มอย่างมีความสุข  ส่วนน้องเล็ก  ตอนนี้เขินจนไม่กล้ามองหน้า

 

“คยู  คบกับพี่นะ”  ยูชอนที่ตอนนี้ยิ้มไม่หุบถามน้องออกไป  และก็รู้สึกได้ถึงหัวของคนเล็กที่ผงกตอบรับเบาๆ

 “ไม่เอาอ่ะ  พี่ไม่อยากเดา  นายบอกพี่สิว่าจะคบกับพี่”  ยูชอนท้วง  และเชยคางน้องขึ้นสบตาเขาคยูฮยอนตีที่ไหล่ของยูชอนเบาๆ  “พี่ยูชอนอ่ะ  ผมเขินนะ  อุ้บ........” จูบเบาๆ  ปิดปากคนตัวนิ่มที่อายม้วนอยู่ในอ้อมกอด  “อื้อ..........”  ประท้วงเมื่อเริ่มขาดอากาศหายใจ  ปากนุ่มบวมตึงขึ้นทันตา “จูบอย่างนี้แล้วจะบอกได้ไงอ่ะ  พี่ยูชอน”  ท้วงเบาๆ  “ไม่ต้องบอกหรอก  รู้แล้ว” ยูชอนบอก  ก่อนจะก้มมาชิมความหวานที่ริมผีปากนุ่มอีกครั้ง  ครั้งนี้หวานยิ่งกว่าเดิม  เพราะคยูฮยอนเผยอปากเพื่อรับจูบจากร่างสูงอย่างเต็มใจ  ลิ้นเล็กๆของคยูฮยอนยอมให้เขาเข้าไปทักทายทำความรู้จัก  ถ่ายทอดความหวานให้  และกระหวัดเกี่ยวกับลิ้นของเขาอย่างไม่รู้จักอิ่ม  ก่อนจะละออกมา  แล้วบอกอย่างอ้อนๆ  “พี่ยูชอนฮะ  ผมหิวข้าว”    ยูชอนมองริมฝีปากเต็มตึงอย่างเสียดาย  แต่เขาก็ยอมตามใจ  “อืม..  ไปสิ  วันนี้ไปฉลองกันเน๊อะ  ฉลองที่นายยอมคบกับพี่ไง พี่ก็หิวแล้วเหมือนกัน” ยูชอนมองหน้าคยูฮยอนอย่างมีความหมาย 

ยูชอนรู้ว่าคนตรงหน้าฉลาด  และขี้อ้อน  คยูฮยอนรู้ว่าเวลาไหนควรถอย  เวลาไหนควรรุก  แต่เขาก็ชอบที่น้องเล็กเป็นแบบนี้  ต่อไปนี้เขาคงไม่เหงาแล้วหล่ะ  เพราะได้แฟนขี้อ้อนมาคนนึง  เหมือนมีอะไรดีๆมาเติมเต็มให้ชีวิต  แต่จริงๆใจเขาก็พร้อมที่จะมอบให้เด็กขี้อ้อนแสนฉลาดคนนี้ มาตั้งแต่ได้อ่านมินิโฮมเพจนั้นแล้วหล่ะ

            

จบแระ

      

ฟิคสนอง need ตัวเองนะคะ  คืออยากอ่านมิคคยู  แล้วหาอ่านไม่ได้ก็เลยแต่งเองซะเลย

เอาเมนของตัวเองจาก 2 วงมาเจอกันซะ  ไม่คิดว่าตัวเองจะแต่งแบบ Gใสกิ้งๆ ได้   แต่แหม เพิ่งตกลงคบกัน  แค่ G ก็พอเน๊อะ   

บางคนอาจจะงง  ว่ามัน  Heart Quake  ยังไงฟระ  ก็แค่เป็นเพลงที่ทำให้น้องได้มา Ft. กับมิคไง  คึคึคึ

 

พอดีเราฟังเพลงนี้แล้วหาความหมายของเพลงมาดู  มันเพลงเศร้านี้หว่า  แต่ไม่อยากแต่งให้เศร้าอ่ะ

 

 

อ่านเสร็จแล้วชอบหรือไม่ชอบยังไงก็เม้นไว้นะคะ  วิจารณ์ได้  ไม่โกรธค่ะ

 

ขอบคุณค่ะ

               

edit @ 4 Sep 2009 14:15:01 by fiction_fan